|
آیا جناب عمر بن الخطّاب، شایستگی خلافت مسلمین را دارد؟!
امام مُسلم بن حجّاج در کتاب خود « صحیح مسلم » می نویسد:
« سعید بن عبدالرحمن از پدرش نقل می کند که گفت: شخصی نزد عُمَر آمد و گفت: ...
من جُنُب شده ام و آب هم نیافتم، چه کنم؟ عُمَر در پاسخ گفت: نماز نخوان!!! عمّار که در آنجا حضور داشت گفت: ای خلیفه مگر یادت نیست در یکی از جنگها من و تو جُنُب شدیم، تو نماز نخواندی ولی من خود را در خاک غلطاندم و نماز خواندم. بعد که نزد پیامبر- صلی الله علیه و آله- رفتیم حضرت فرمودند: اگر دست بر خاک می زدید و بر صورت و دستها می کشیدید کفایت می کرد؟
عمر گفت: ای عمّار از خدا بترس!
عمّار گفت: اگر می خواهی که این جریان را نقل نکنم ».[1]
.............................................
حال با توجه به این مطلبی که در یکی از معتبرترین کتب اهل سنت نقل شده، آن هم توسط مسلم بن حجّاج که از بزرگترین علماء اهل سنّت است، سؤال ما از برادران و علماء اهل سنّت این است که آیا براستی خلیفه مسلمین این حکم را نمی دانسته که اگر انسان جُنُب بشود و آب هم نداشته باشد که بخواهد با آن غُسل کند، باید تیمّم نماید؟؟؟!!!
و اگر چنین است که حکم را نمی دانسته، آیا کسیکه از اولیّات احکام اسلامی بی اطّلاع است، شایستگی خلافت مسلمین را دارد؟
و اگر به ناحق، منصب خلافت مسلمین را تصاحب کرده است، آیا مسلمانان موظّفند که از او پیروی کنند؟
و آیا معقول است که انسان دین خود را از کسانی بگیرد که خود آنان نسبت به مسائل اولیّه دین خود از اطّلاعات لازم برخوردار نبوده اند؟!
مگر نه این است که خلیفه مسلمین و جانشین پیامبر- صلی الله علیه و آله- باید حدّاقل مسائل اولیّه دین را بداند و از آنان آگاهی کامل داشته باشد که اگر مورد سوال قرار گرفت حکم واقعی آن را بیان نماید و ... ؟؟؟!!!
[1] . نرم افزار المکتبه الشامله(الإصدار الثالث)- صحیح مسلم(مصدر الكتاب : موقع الإسلام)- کتاب الحیض- باب التیمّم- جزء2- ص290.
« 553 - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ مَاءً فَقَالَ لَا تُصَلِّ فَقَالَ عَمَّارٌ أَمَا تَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدْ مَاءً فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ وَصَلَّيْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ الْأَرْضَ ثُمَّ تَنْفُخَ ثُمَّ تَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ فَقَالَ عُمَرُ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ قَالَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أُحَدِّثْ بِهِ ».
|
